جرم عظیم‌ترین سیاه‌چاله‌ی عالم نزدیک چقدر است؟


m87 bh


آیا می‌دانید جرم سنگین‌ترین سیاه‌چاله‌ای که در عالم نزدیک کشف شده چقدر است؟ طبق محاسبات دقیق


منجمان٬ جرم این سیاه‌چاله ۶/۶ میلیارد برابر جرم خورشید برآورد شده است.  اگر جرم خورشید را معادل 


جرم متوسط یک انسان در نظر بگیریم٬ جرم سیاه‌چاله‌ی مورد نظر ما برابر با مجموع جرم همه‌ی انسان‌ها 


روی زمین خواهد شد!


این ابرسیاه‌چاله در دل کهکشان‌ ابرغول بیضوی M87 جای دارد. این کهکشان در صورت‌فلکی سنبله و در 


فاصله‌ی ۵۰ میلیون سال نوری از زمین جای گرفته است. همه‌ی آن‌چه مربوط به M87 است بزرگ و عظیم 


است. برای مثال٬ به‌گونه‌ای غیرطبیعی تعداد خوشه‌های ستاره‌ای که به دور این کهکشان می‌گردند حدود ۱۲ 


هزار عدد است حال آن‌که تعداد خوشه‌های کروی گردان به دور مرکز راه‌شیری در حدو ۱۵۰ تا ۲۰۰ خوشه‌ی 


کروی برآورد شد. یعنی چیزی در حدود ۶۰ بار کمتر از کهکشان M87! 


گروه پژوهش روی این سیاه‌چاله معتقد است که ابرسیاه‌چاله‌ی M87 بر اثر بلعیدن و ادغام چند سیاه‌چاله‌ی 


دیگر چنین بزرگ و پروار شده است. کهکشان M87 یکی از سنگین‌ترین کهکشان‌های عالم نزدیک است و 


تصور می‌شود که از ادغام صدها کهکشان‌ کوچک‌تر شکل گرفته است.  منجمان٬ با توجه به عظمت 


سیاه‌چاله‌ی 


مرکزی M87 و تقریب‌های نسبی دریافتی٬‌ تصور می‌کنند که این سیاه‌چاله ممکن است نخستین سیاه‌چاله‌ای 


باشد که آن‌ها واقعاً می‌توانند ببیند.


در سال ۲۰۱۱ گروهی از منجمان با استفاده از تلسکوپ جمینی واقع در کوه موناکی هاوایی٬ جرم این 


سیاه‌چاله 


را محاسبه کردند و دریافتند که بسیار عظیم‌تر و بزرگ‌تر از سیاه‌چاله‌ی مرکزی راه‌شیری (حدود ۴ میلیون 


برابر جرم خوشید) است. این سیاه‌چاله آن‌قدر بزرگ است که افق رویداد ۲۰ میلیارد کیلومتری‌اش به‌ تنهایی 


منظومه‌ی شمسی ما را می‌بلعد. 


منجمان برای محاسبه‌ی جرم این سیاه‌چاله٬ سرعت چرخش ستاره‌های پیرامونش را بررسی کردند. آن‌ها 


دریافتند که میانگین سرعت ستاره‌ها به دور این سیاه‌چاله حدود ۵۰۰ کیلومتر بر ثانیه است.  برای مقایسه٬ 


خوب است بدانید خورشید با سرعتی حدود ۲۲۰ کیلومتر بر ثانیه به دور مرکز راه شیری می‌چرخد. 


مجموعه‌ی 


این رصدها و بررسی دانشمندان را به نقطه‌ای رسانده است که اذعان می‌کنند که دقیق‌ترین تخمین را از جرم 


این سیاه‌چاله‌ی ابرسنگین زده‌اند. 


ممکن است محاسبات آینده‌ی دانشمندان به این منجر شود که بتوانند اندازه‌ی  یکی از بزرگ‌ترین سیاه‌چاله‌های


عالم در حدود ۱۸ میلیارد برابر جرم خورشید را محاسبه کنند. این کهکشان در فاصله‌ی ۳/۵ میلیارد سال 


نوری از ما قرار دارد.  


در تصویر آغازین این مقاله٬ جت پرانرژی سیاه‌چاله‌ی مرکزی M87 به وضوح مشخص است که در کمان 


درخشان و توده‌های تیره‌ی جوّ  چند میلیون درجه‌ای کهکشان میزبان فرو رفته است.  اندکی دورتر٬ در 


فاصله‌ای حدود ۵۰ هزار سال نوری از مرکز این کهکشان٬ حلقه‌ای کم‌نور دیده‌ می‌شود که کمی فراتر از آن دو 


توده‌ی عظیم قرار دارد. این ویژگی‌های ظاهری در تصاویر پرتو ایکس و رصدهای رادیویی VLA آشکار 


شدند و نشان می‌دهند که چگونه سیاه‌چاله‌ی غول‌پیکر مرکزی کهکشان‌ M87 با فوران‌های قدرتمند خود٬ طی 


صدها میلیون سال این کهکشان را دست‌خوش تغییرات کرده است.


برگرفته از:‌ Daily Galaxy


اتم و ذرات زیراتمی

 کوچکترین واحد تشکیل دهنده یک عنصر شیمیایی است که خواص منحصر به فرد آن عنصر را حفظ می‌کند. تعریف دیگری آن را به عنوان کوچکترین واحدی در نظر می‌گیرد که ماده را می‌توان به آن تقسیم کرد بدون اینکه اجزاء بارداری از آن خارج شود. اتم از ابری الکترونی، تشکیل‌شده از الکترون‌ها با بار الکتریکی منفی، که هستهٔ اتم را احاطه کرده‌است. هسته نیز خود از پروتون که دارای بار مثبت است و نوترون که از لحاظ الکتریکی خنثی است تشکیل شده است. زمانی که تعداد پروتون‌ها و الکترون‌های اتم با هم برابر هستند اتم از نظر الکتریکی در حالت خنثی یا متعادل قرار دارد در غیر این صورت آن را یون می‌نامند که می‌تواند دارای بار الکتریکی مثبت یا منفی باشد. اتم‌ها با توجه به تعداد پروتون‌ها و نوترون‌های آنها طبقه‌بندی می‌شوند. تعداد پروتون‌های اتم مشخص کننده نوع عنصر شیمیایی و تعداد نوترون‌ها مشخص‌کننده ایزوتوپ عنصر است. نظریه فیزیک کوانتم تصویر پیچیده‌ای از اتم ارائه می‌دهد و این پیچیدگی دانشمندان را مجبور می‌کند که جهت توصیف خواص اتم بجای یک تصویر متوسل به تصاویر شهودی متفاوتی از اتم شوند. بعضی وقت ها مناسب است که به الکترون به عنوان یک ذره متحرک به دور هسته نگاه کرد و گاهی مناسب است به آنها عنوان ذراتی که در امواجی با موقعیت ثابت در اطراف هسته (اربیتال Orbital) توزیع شده اند نگاه کرد. ساختار مدار ها تا حد بسیار زیادی روی رفتار اتم تأثیر گذارده و خواص شیمیایی یک ماده توسط نحوه دسته بندی این مدار ها معین می‌شود. اتم از هسته و الکترون تشکیل شده است, جرم اصلی اتم در هسته قرار دارد؛ فضای اطراف هسته عموماً فضای خالی می‌باشد. هسته خود از پروتون (که بار مثبت دارد)، و نوترن (که بار خنثی دارد) تشکیل شده است. الکترون هم بار منفی دارد. این سه ذره عمری طولانی داشته و در تمامی اتم‌های معمولی که به صورت طبیعی تشکیل می‌شوند یافت می‌شود. بجز این سه ذره، ذرات دیگری نیز در ارتباط با آنها ممکن است موجود باشد؛ می‌توان این ذرات دیگر را با صرف انرژی زیاد نیز تولید کرد ولی عموماً این ذرات زندگی کوتاهی داشته و از بین می‌روند.اتم ها مستقل از اینکه چند الکترون داشته باشند (۳ تا یا ۹۰ تا)، همه تقریباً یک اندازه دارند. به صورت تقریبی اگر ۵۰ میلیون اتم را کنار هم روی یک خط بگذاریم، اندازه آن یک سانتیمتر می‌شود. به دلیل اندازه کوچک اتم ها، آنها را با واحدی به نام انگسترم که برابر ۱۰- ۱۰ متر است می‌سنجند.اگر با صرف انرژی زیاد سعی در شکافتن اتم توسط نیروی برقکافت داشته باشیم به جز ذرات نام برده شده ذرات زیر اتمی دیگری نیز به وجود خواهند آمد که بعضی از آنها دارای بار الکتریکی نیز هستند. به این ذرات ذرات زیر اتمی گویند.معروفترین ذرات زیر اتمی که قبلا نیز از آنها نام برده شد,  الکترونها پروتونها و نوترونها هستند. پروتون و نوترون ذرات ترکیبی هستند که از کوارک تشکیل شده‌اند. یک پروتون از دو کوارک بالا و یک کوارک پایین تشکیل شده است, ولی نوترون از یک کوارک بالا و دو کوارک پایین تشکیل شده است; کوارک‌ها به وسیله گلوئون به هم می‌چسبند. شش نوع کوارک متفاوت داریم('بالا', 'پایین', 'سر', 'ته', 'مفتون'), دیگر ذراتا زیراتمی فوتون و نوترینو هستند که توسط خورشید ایجاد می‌شود. بیشتر ذرات زیر اتمی از طریق بررسی پرتو کیهانی کشف شدند. از آنها در شتابدهنده‌ها استفاده می‌شود.

uni

حال به معرفی اجزا مختلف و کاربرد های آنها می پیدازیم:

ادامه نوشته

روبان آتشین شکارچی


130515085205-large



ابرهای گاز و غبار میان‌ستاره‌ای مواد خامی هستند که ستاره‌ها را تشکیل می‌دهند اما این دانه‌های ریز غبار


 مانعی بر دید ما محسوب می‌شوند، حداقل در طول‌موج‌های مرئی بسیار دشوار است که بتوان مستقیماً


 ستاره‌ای نوپا را پشت یا داخل این ابر وغبارها دید. یکی از بهترین‌ راه‌ها برای دیدن پشت پرده، رصد در


 طول‌موج‌های دیگری غیر از نور مرئی است. در امواج ریزمیلی‌متری به جای این‌که نور کم‌تر شود تازه دانه‌های غبار


 به علت دمایی که دارند درخشش خاصی می‌یابند. اجرام داغ‌تر بیشتر تابش خود را در طول‌موج‌های کوتاه‌تر از


 دست می‌دهند و اجرام سردتر در طول موج‌های بلندتر. مثلاً ستاره‌های داغ (با دمای سطحی ۲۰هزار درجه‌ی


 کلوین) آبی به نظر می‌رسند و ستاره‌های سردتر (با دمای سطحی ۳۰۰۰ درجه‌ی کلوین) سرخ دیده می‌شوند.


 ابرهای غبار با دمای چند ده درجه‌ی کلوین در طول‌موج‌های بلندتر، حدود ۰٫۳ میلی‌متر، بیشترین تابش را دارند.


تلسکوپ APEX هم دقیقاً به همین رده‌ی طیفی حساسیت دارد و برای چنین رصدهایی مناسب است این


 تلسکوپ در شیلی و ۵ هزار متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.  تصویر بالا تصویری است که APEX از بخشی


 از ابر مولکولی جبار (در صورت‌فلکی جبار/شکارچی) گرفته است. این منطقه که ۱۳۵۰ سال نوری از ما فاصله دارد


 خود گستره‌ای به اندازه‌ی چند صد سال نوری دارد و پر از ستاره‌های داغ جوان و ابرهای سرد غبارآلود است.


درخشش امواج ریزمیلی‌متری از ابرهای سرد غبارآلود را می‌توانید با رنگ نارنجی در این تصویر ببینید. ابر درخشان و


 بزرگی که بالای تصویر می‌بینید همان سحابی معروف جبار است که با نام M42 هم شناخته می‌شود. این


 سحابی زیبا را، که نزدیک‌ترین زایشگاه ستاره‌ها به زمین است، می‌توانید در شب‌های صاف و تاریک با چشم


 غیرمسلح در شمشیر جبار بیابید.


ابرهای غبار رشته‌های زیبا و حباب‌های درخشانی را پدید آورده‌اند که به علت بادهای ستاره‌ای و اثرات گرانشی


 به وجود آمده‌اند. این بادها جریان‌های گازی هستند که از جوّ ستاره‌ها فوران می‌کنند و آن‌قدر قدرتمندند که


 ظاهری پرپیچ و خم و پیچیده به ابرهای پیرامون خود بدهند.  


منجمان از داده‌های این تصویر و تصاویر تلسکوپ فضایی هرشل استفاده می‌کنند تا پیش‌ستاره‌های این منطقه را


 بیابند. تا به حال آن‌ها ۱۵ جرم را یافته‌اند که در طول‌موج بلندتر درخشان‌تر به نظر می‌رسند. این اجرام جزء


 جوان‌ترین پیش‌ستاره‌هایی هستند که تا به حال یافت شده‌اند و منجمان را به لحظات نخست شکل‌گیری


 ستاره‌ها نزدیک می‌کنند. 


منبع: Sciencedaily.com



آیا همه‌ی ما مریخی هستیم؟ (بخش نخست و پایانی)

Collision_dune_comète


ویلیام هریس


در تابستان ۲۰۱۱ (۱۳۹۰)، برخی از رصدگران مراکشی در صحرای بزرگ آفریقا مریخی‌ها را دیدند. البته این


 مهمانان مریخی با بشقاب‌پرنده نیامده بودند بلکه سوار بر تکه‌سنگی یک کیلوگرمی بودند که ردّی از نور سرخ و


 داغش را، پیش از برخورد با زمین در نزدیکی روستای تیسینت، در جوّ زمین کشید.


درست است، کمی داستان را اغراق‌آمیز کردم! این سنگ – که آن را شهاب‌سنگ می‌نامیم – واقعاً از مریخ به


 زمین آمده است اما اینکه بتوانیم بر سطح سیاه و متخلخل آن برچسب «حامل حیات» بزنیم یا نه، هنوز معلوم


 نیست. هرچند دیگر شهاب‌سنگ‌های مریخیْ سرنخ‌هایی درباره‌ی احتمالی حقیقتاً وسوسه‌انگیز به ما داده‌اند:


 آن احتمال این است که باکتری‌های اولیه نخست بر همسایه‌ی سرخ‌رنگ ما شکل گرفته‌اند و سپس در میان فضا


 سفر کرده و به زمین رسیده‌اند و اینجا به بذرهای تنوع بی‌نظیر زیستی تبدیل شده‌اند. اگر این اندیشه اثبات


 شود، ما همه مریخی هستیم نه زمینی!



ادامه نوشته

جهان‌های ناپیدا: ذرات دوست‌داشتنی

Finding

اکنون دیگر می‌دانیم که منجمان در اثبات فرضیه‌ی ماچو به عنوان ماده‌ی تاریک توفیقی نیافتند. در واقع می‌توان


 گفت شاید امروز کمتر کسی ماده‌ی تاریک را به عنوان یک ماده‌ی باریونی قلمداد کند. بسیاری از آزمایش‌ها و


 رصدها و تحلیل‌های گوناگون گواهی بر این مدعا بودند که حدود ۸۵-۹۰ درصد مواد عالم با انرژی الکترومغناطیسی


 واکنش نمی‌دهند. که این خود تأکیدی بر ناباریونی بودن ماده‌ی گمشده است. تقریباً همگی٬ حتی ماچوبازها هم


 دیگر قانع شده‌اند که احتمالاً ماده‌ی تاریک یک ماده‌ی ناباریونی است.

ادامه نوشته

اینفوگرافی: مقایسه اندازه کهکشان ها


بر اساس آخرین تخمین‌ها٬ حدود ۵۰۰ میلیارد کهکشان در عالم وجود دارد. هر یک از این کهکشان ممکن است

 ویژگی‌های ظاهری و رفتاری مخصوص به خود را داشته باشند. مثلاً ممکن است از نوع کهکشان‌های مارپیچی

 مانند کهکشان خودمان یعنی راه شیری باشند یا این‌که در زمره‌ی کهکشان‌ها غول‌پیکر بیضوی قرار بگیرند. احتمالاً

 می‌دانید که قطر کهکشان راه‌شیری حدود ۱۰۰ هزار سال نوری است. اما آیا می‌دانید که راه شیری در مقایسه

 با باقی چندصد میلیارد کهکشان دیگر چقدر بزرگ است؟ خب٬ کار برای‌مان آسان شده است. یک طراح و

 گرافیست خوش‌ذوق با استفاده از تصاویر ناسا٬ اینفوگرافی جالبی از کهکشان‌ها تهیه کرده و سعی کرده است

 تا با رعایت مقیاسی واحد٬ اندازه‌ی کهکشان‌های گوناگون از جمله راه شیری را بایکدیگر مقایسه کند. برای دیدن

 نمای بزرگ‌تر روی تصویر کلیک کنید.

منبع:http://canot.ir

نسبیت: سرافراز از دشوارترین آزمون کیهانی


 130425142250-large


یک بار دیگر نظریه‌ی نسبیت عمومی اینشتین که در سال ۱۹۱۵ ارائه شد، در صدر خبرها نشسته است. این‌بار این صدرنشینی که البته ما با فاصله‌ی چند روز در کانوت به آن می‌پردازیم مربوط به شرایط خاص کیهان است که دانشمندان انتظار دارند نظریه‌ی نسبیت پاسخ‌گوی بعضی مسائل نباشد. از سویی همه می‌دانند که بسیاری از بخش‌های نسبیت با نظریه‌ی کوانتوم سرسازگاری ندارد. از آن‌جایی که کوانتوم در این بخش‌ها موفق‌تر از نسبیت عمل کرده است بنابراین دانشمندان در پی یافتن توضیح بهتری برای گرانش هستند که این عدم توافق را از میان بردارد


ادامه نوشته

نسل جدید ذرات



دو تیمی که در آزمایشگاه بین المللی شتاب دهنده ذرات Tevatronواقع در باتیویا کار می کردند٬ نشانه هایی از نسل جدید ذرات بنیادی پیدا کرده اند که می تواند به سه نسل قبلی که تاکنون می شناختیم اضافه شود. اما این ذرات جدید چه چیز خاصی میتوانند داشته باشند؟

اگر این ذرات واقعا وجود دارند باید درباره معمای چندین ساله ای که چگونه جهان در نخستین لحظات خود بعد از انفجار بزرگ از خودویرانگری اجتناب کرد توضیحی داشته باشند. در ابتدا گزارشی از آنچه تاکنون میدانیم به این شرح داریم. هر یک از سه نسل معلوم ماده دربرگیرنده دو نوع ذره بنیادی به نامهای کوارک و لپتون است. لپتونهای نسل اول شامل الکترون و نیوترینو (نوترون خودی یا مانوس) هستند.


ادامه نوشته

ساخت بزرگترین تلسکوپ جهان در دانشگاه هاوایی

به گزارش خبرگزاری مهر، سازمان حفظ زمین و منابع طبیعی هاوایی مجوز لازم را برای ساخت بزرگترین تلسکوپ جهان به دانشگاه هاوایی در هیلو ارائه کرده و قرار است این تلسکوپ که از آن با عنوان تلسکوپ 30 متری (TMT) یاد می شود برفراز قله موناکی ساخته شود.

ساخت این تلسکوپ بیش از یک دهه در جریان بوده است اما برای ساخت آن به مساحت قابل توجهی زمین نیاز بوده است از این رو ساخت آن نگرانیهایی در رابطه با تأثیرات فرهنگی و زیست محیطی ایجاد کرده است. اکنون، اگرچه سازمان حفظ از زمینها و منابع طبیعی تصمیم نهایی را ارائه کرده اما اظهار داشته است که دانشگاه هاوایی باید هشت معیار لازم را براساس قوانین ایالتی داشته باشد تا این پروژه اجرایی شود.

تلسکوپ عظیم TMT یا تلسکوپ 30 متری، تلسکوپ اپتیکی و مادون قرمز خواهد بود که منطقه پوشش وسیعی و وضوح کافی برای رصد نور های 13 میلیارد سال پیش در اختیار دارد تا بتواند سیارات خارج از منظومه شمسی ، سیارات و ستاره ها در سالهای نخست شکل گیری را مشاهده کند.

براساس اظهارات مقامات دانشگاه هاوایی، تصمیم سازمان حفظ زمین و منابع طبیعی یک گام مهم دیگر به جلو بود تا اکتشافهای نجومی آینده و فرصتهای اقتصادی در جزیره هاوایی شکل بگیرد.

جری چانگ مدیر بخش روابط در این دانشگاه گفت: این یک پروژه میلیارد دلاری است که می تواند بر تجارت هم اثرگذار باشد و میزان قابل توجهی سرمایه، محقق و ستاره شناس را جذب این منطقه کند.

چالشهای اجازه نهایی ساخت این تلسکوپ از نگرانیهای سازمانی و فردی در رابطه با تأثیرات زیست محیطی این تلسکوپ بر منطقه اطراف آن ناشی می شود. اما این سازمان در تصمیم خود اظهار داشته است که این تلسکوپ عظیم می تواند برای عموم مردم مفید باشد و 140 شغل تمام وقت ایجاد کند.

درحال حاضر دانشگاه هاوایی در انتظار تصویب نهایی طرحهای ساخت وزارت زمین و منابع طبیعی ایالت هوایی است تا زمین آن تا پیش از پایان سال 2013 آماده شود اما ساخت تلسکوپ از آوریل 2014 یعنی یک سال دیگر آغاز می شود.

ساخت تلسکوپ 30 متری با همکاری تعدادی از دولتها و دانشگاه ها صورت می گیرد. دانشگاه کالیفرنیا، موسسه فناوری کالیفرنیا و انجمن دانشگاه های کانادا برای تحقیق در نجوم، دولتهای ایالات متحده آمریکا، چین، هند، ژاپن و کانادا از جمله همکاران در این پروژه بزرگ هستند.

جایگاه زمین در جهان

در کرانه عظیم گیتی زمین کجا واقع شده و چشم انسان تا کجای دنیا را می‌تواند کشف کند؟
دانشمندان می‌گویند که هستی بیش از 13 میلیارد سال عمر دارد و پیمودن پهنای آن 186 میلیارد سال نوری زمان می‌برد.
تصاویری که در زیر می‌بینید مجموعه‌ای از اجرام آسمانی است که در با تمام وسعت خود در هر عکس نسبت به عکس قبل تبدیل به نقطه‌ای می‌شود و ذره‌ای بیش نیست. حال ما کجای این دنیا هستیم؟

زمین



ادامه نوشته

دانشکده موشکی

میدونم که صنایع موشکی طرفداران زیادی داره و افراد زیادی پیگیر اخبار اون هستند و میخوان همه چیزو درباره موشک ها بدانند بنابراین این بخش رو میخوام اختصاص بدم به مکانی برای افزایش معلومات شما در مورد موشک ها و سعی میکنم همه چیز رو از صفر شروع کنم.

ادامه نوشته

کلان شهر تاریک !

کلان شهر تاریک

تصویر نجومی روز

11 آوریل 2013

 

برای مشاهده تصویر بزرگتر اینجا را کلیک کنید


در این دورنمای فراموش نشدنی که شما هیچگاه نخواهید دید ، ستارگان درخشان و نوار راه شیری بر فراز افق تاریک کلان شهر پودنگ در شانگهای چین بالا می آیند.در سمت شرق و در مسیر رودخانه ی هریانگپو برج بلند 470 متری مروارید شرقی در نمای این کلانشهر خودنمایی می کند. آسمان شب از ستاره ی قلب العقرب و ستاره های صورت فلکی عقرب در سمت راست شروع شده و تا ستاره ی نسر طایر در صورت فلکی عقاب در سمت چپ نصویر کشیده شده است.

 

برای خلق چنین چشم اندازی از واقعیت که تا کنون دیده نشده ، یکی از عکاسان آسمان شب به نام تیری کوهن که یک سری تصویر با عنوان شهر تاریک از کلان شهرهای مختلف در شب منتشر کرده ، ابتدا تصویری از خط افق این شهر در طول روز تهیه کرده و سپس این تصویر را با عکسی که در عرض جغرافیایی و جهت گیری مشابه از منظره ی آسمان شب غرب مرزوقه – مراکش گرفته ترکیب کرده است.حاصل کار منظره ای بی نظیر از آسمان شب بود که چند ساعت پیش از مراکش ، بر فراز شانگهای هم کمان زده بود اما در زیر نور چراغ های این کلان شهر ، ناپدید شده بود.


مترجم:کیانوش محسنی

کهکشان آندرومدا و دنباله دار پان استارز

تصویر نجومی روز!

دنباله دار پان استارز و کهکشان آندرومدا

3 آوریل 2013

برای مشاهدت تصویر بزرگتر اینجا را کلیک کنید


در حال حاضر دنباله دار پان استارز (از دید ناظر زمینی) در نزدیکی کهکشان آندرومدا قرار گرفته و به مسیر خود ادامه می دهد. این دو جرم زیبای آسمانی به طور کاملا تصادفی در اندازه ی زاویه ای یکسانی نسبت به یکدیگر دیده می شوند. اگر چه هم اکنون  در اندازه ی واقعی فیزیکی ، دنباله دار پان استارز با دمی در حدود 15 برابر قطر خورشید بزرگترین جرم منظومه ی شمسی به حساب می آید اما باز هم حدود 70 میلیارد بار کوچکتر از کهکشان آندرومدا یا M31 است.

 

این تصویر از پان استارز و اندرومدا چند روز پیش در نزدیکی شهر سیکتیوکار واقع در روسیه گرفته شده است. در حالی که دنباله دار پان استارز (C/2011 L4) که در پایین و سمت چپ تصویر دیده می شود ، از خورشید فاصله می گیرد و به تدریج محو می شود ، به سمت شمال و به جایی که از آنجا آمده بود باز می گردد. اینکه دوباره چه زمانی دنباله دار پان استارز باز خواهد گشت هنوز مشخص نیست. کسی چه می داند ! شاید تا آن زمان بشریت و کامپیوتر در هم ادغام شده باشند !

 منبع:مجله اینترنتی نجوم

کهکشان های مارپیچی از کجا آمده اند؟


تاریخ تحولات کهکشان ها، یا مطالعه شکل و ساختمان کهکشان ها یکی از موضوعات انتقادی و پر بحث در علم نجوم می باشد. یکی از ابزارهای مهمی که در درک بهتر تاریخچه پیدایش کهکشان ها مورد استفاده قرار گرفته است نمودار دوشاخه ای هابل می باشد. این نمودار برای اولین بار در سال 1926 به صورت یک نقشه طبقه بندی شده توسط ادوین هابل به چاپ رسید. (تلسکوپ فضایی هابل نیز به افتخار این دانشمند به این اسم نامگذاری گردید). گروهی از فضانوردان اروپایی به رهبری فرانسیس هامر از رصدخانه پاریس، برای اولین بار، موفق به تکمیل نموداری از پیدایش و  تکامل انواع کهکشان ها از دو نقطه متفاوت در تاریخ جهان شدند ( به بیان دیگر موفق به خلق 2 نمودار طبقه بندی شده هابل شدند) که چگونگی شکل گیری کهکشان ها را بیان می کند. 


ادامه نوشته

برای اولین بار، سیاره ای درست شبیه به زمین کشف شد


سرانجام انتظارها به پایان رسید. امروز درست همان روزی است که بسیاری از ستاره شناسان و دوستداران فضا در انتظار آن بودند. پس از سال ها تحقیق و جستجو پیرامون سیارات فراخورشیدی، ستاره شناسان بالاخره موفق به یافتن سیاره ای شدند که دارای شرایطی کاملاً شبیه به کره زمینمی باشد. این سیاره از لحاظ علمی "منطقه گولدیلاکس برای زندگی" خوانده می شود یعنی سیاره ای که نه بسیار گرم و نه بسیار سرد است و دارای شرایط آب و هوایی بسیار عالیست.

سیاره ای که از ستاره میزبان خود نه آنچنان دور و نه بسیار نزدیک است. درست در فاصله مناسب قرار گرفته و از این رو وجود آب مایع در آن امکان پذیر است. این سیاره از لحاظ اندازه نه بسیار بزرگ و نه بسیار کوچک است و بدین خاطر دارای سطح، نیروی گرانش و شرایط جوی کاملاً مناسب است. به بیان بهتر این درست همان سیاره ای است که به دنبال آن بودیم. سیاره ای درست مانند زمین.

 

پل باتلر از موسسه تحقیقاتی کارنگی واشنگتن در اینباره می گوید: " این واقعاً اولین سیاره گولدیلاکس است که انسان تابدین روز موفق به یافتن آن شده است"

برخلاف تمامی سیاراتی که ستاره شناسان تا پیش از این موفق به یافتن آنها شده بودند (در حدود 500 سیاره در خارج از منظومه شمسی ) ، این سیاره جدید درست در نقطه ای قرار گرفته است که ستاره شناسان آنرا "منطقه قابل سکنی" می خوانند. بعلاوه این سیاره در همسایگی کهکشانی ما قرار دارد که این موضوع خود حاکی از وجود سیارات بسیار زیاد دیگری با شرایط قابل سکنی می باشد.

 

تصویر بالا : مدار سیارات در سیستم ستاره ای Gliese 581 ، که  با منظومه شمسی ما مورد مقایسه قرار گرفته است. ستاره  Gliese 581 دارای جرمی حدود 30% جرم خورشید ما است و سیارات در این منظومه بسیار نزدیکتر یه ستاره خود می باشند (در مقایسه با فاصله سیارات منظومه شمسی به خورشید) . سیاره چهارم , G , سیاره ای می باشد که قادر به میزبانی حیات است . (برای دیدن تصویر در اندازه بزرگ اینجا کلیک نمایید)

ادامه نوشته

یک راکتور ابتکاری برای مسافرت‌های فضایی

مهندسان راکتور جدیدی طراحی کرده‌‌اند که 

منبع سوخت موثر و ایمنی برای سافرت‌های فضایی دوردست است.این نمونه جدید، نخستین راکتور هسته‌ای برای سفرهای فضایی محسوب می‌شود که پس از سال 1344 در آمریکا ساخته شده است.

 


ادامه نوشته

10 عکس برتر زمین از فضا

10 عکس برتر زمین از فضا

بشر ماموریت های زیادی – هم ماموریت های روباتیک و هم ماموریت های انسانی – به منظور کشف اجرام آسمانی اطرافمان به آنسوی سیاره زمین داشته است. تحقیقات بی باکانه در بعضی موارد تصاویر گیج کننده و در بیشتر موارد تصاویر بسیار جذاب و تفکر برانگیزی را برایمان فراهم آورده است. در ادامه مقایسه ای از ده تصویر برتر تاریخ که از سیاره زمین گرفته شده است خواهیم داشت. 

 

 

10- یک تصویر تمثیلی از بالا آمدن زمین. جزء اولین تصاویر در نوع خود می باشد. این تصویر زمانی که فضانوردان آپولو مشغول چرخش در نواحی دوردست ماه بودند توسط یکی از آنها گرفته شد. تصویر نمایش داده شده در این جا درست در همان فرم، جهت و زاویه اصلی می باشد. شما می توانید از همان زاویه ای که تصویر گرفته شده است به آن نگاه کنید.

 

 

 

 

ادامه نوشته

کیهان پر از موجودات فضایی (قسمت دوم)


جستجو برای یافتن حیات فرازمینی همچنان ادامه دارد. بسیاری از دانشمندان بزرگ به وجود موجوات فضایی یقین دارند و سالهاست که در تکاپو برای یافتن نشانه هایی از آنها دست به مطالعات گسترده زده اند.  در قسمت اول این مقاله ، برخی فاکتورهای حیات در سیارات فراخورشیدی را مورد برسی قرار دادیم. در ادامه به نکات مهمتری خواهیم پرداخت.

در تعدادی از شبیه سازی هایی های کامپیوتری که در سال اخیر انجام شد ،(( دیوید اسپیجل )) از دانشگاه کرینتون کشف کرد که فاکتور هایی از قبیل حرکت چرخشی یک سیاره غیر قابل سکون و یا سرعت حرکت وضعی آن می تواند موقعیتی برای نگه داری آب و تامین حیات ایجاد کند. 

هنگامی که این تغییر محوری با تغییر در سرعت حرکت وضعی ترکیب شد، تابستان های سیاره تا حدی گرم شدند که یخ موقتاً در قطبی از سیاره که به سمت ستاره ی میزبان بود آب شد. این آب مایع، تنها هنگامی در شبیه سازی های کامپیوتری به وجود آمد  که سرعت حرکت سیاره از زمین بیشتر شد . به علاوه به دلیل افزایش نیروی گریز از مرکز ، حرکت جریان هوا از قطبین به استوای سیاره ، مشکل تر شد.

ادامه نوشته

مصاحبه ای با تلسکوپ فضایی Spitzer


تلسکوپ فضایی اسپیتزر در ۲۵ اوت ۲۰۰۳ و همراه با موشک دلتا ۲، از سکوی پرتاب کیپ کاناورال، واقع در ایالات متحده آمریکا پرتاب شد. اسپیتزر یک تلسکوپ فضایی در طول موج مادون قرمز است. پروژه ای 800 میلیون دلاری که از موفق ترین ماموریت های فضایی تا به امروز به شمار می آید. مداری که اسپیتزر دنبال می‌کند مدار معمول زمین‌مرکز نیست بلکه یک مدار خورشیدمرکز است و در نتیجه این تلسکوپ سالانه ۰٫۱ واحد نجومی از زمین دور می‌شود.

تلسکوپ فضایی Spitzer هم اکنون در مدار خورشید در حال گردش است و بیش از 100 میلیون کیلومتر با زمین فاصله دارد. نکته ی شگفت انگیز راجع به این تلسکوپ این است که ابزار های کاوشگر آن از 456- درجه ی فارنهایت (271- درجه ی سیلسیوس) تا 404-درجه ی فارنهایت (242-درجه ی سیلسیوس ) کاهش دما می یابند. مهم تر از همه این که دماهای ذکر شده ، با این حال که از دمای یک تکه یخ هم کم ترند، برای کاوشگر های وابسته به اشعه ی فروسرخ   Spitzer کافی می باشند.

ادامه نوشته

چه اتفاقی برای مریخ افتاد؟


روزی روزگاری، در حدود 4 میلیارد سال پیش، مریخ نیز درست مانندزمین سیاره ای گرم و بارانی بود. آب مایع در رودخانه های طویلی که در سطح مریخ جریان داشتند و به دریاهای کم عمق ختم می شدند جاری بود. لایه ذخیمی از اتمسفر (جو) سیاره را پوشانده و آنرا گرم نگه می داشت.

علاوه بر این، بر طبق باور برخی دانشمندان و نیز نتایج بدست آمده از تحقیقات آنها تا به امروز، برخی از گونه های حیات میکروبی و باکتری ها و حتی بالاتر از آن در مریخ وجود داشته واین در حالی بود که این گونه های حیات در حال رشد و تکامل بودند. مریخ در راهی قدم گذاشته بود که به سیاره  دومی برای زندگی و حیات درست مانند همسایه اش زمین تبدیل می شد... اما این اتفاق به شکل دیگری جلو رفت و مریخ هرگز موفق نشد. و این سوال همچنان پابرجاست که چرا مریخ اینگونه خشک شد؟ در این مقاله به برسی عوامل دخیل در وضعیت کنونی سیاره مریخ خواهیم پرداخت.

ادامه نوشته

برخورد شهاب سنگ در روسیه / تصاویر+ویدیو

جمعه گذشته، عبور شهاب سنگی از فراز کوه های اورال روسیه، باعث مجروح شدن هزاران نفر گردید. لحضه ای هراس انگیز، در حالی که آسمان فروزان گشته و برای دقایقی پایان دنیا را برای بسیاری از شهروندان تداعی نمود.

وزن این شهاب سنگ در حدود 10هزار کیلوگرم تخمین زده شده است. این سنگ آسمانی در حوالی شهر چلیابینسک پس از برخورد با اتمسفر زمین از هم متلاشی گشته و با صدمه رساندن به بیش از 4000 ساختمان، خساراتی معادل با 33 میلیون دلار برجای گذاشت.

در حدود 1200 نفر در این حادثه مجروح گشته اند که عمده این جراحات به علت شکسته شدن شیشه ها و پرتاب آنها به سوی شهروندان بوجود آمده است. بسیاری هنوز در بیمارستان ها تحت درمان می باشند.

Mikhail Yurevichفرماندار شهر چلیابینسک در این باره می گوید: "اگر شهاب سنگی که در بالای سر ما منفجر گردید تنها کمی بزرگتر بود، خرابی های ناشی از آن در شهرها و روستاهای این منطقه غیرقابل وصف می بود."

بر اساس محاسبات، مجموع انرژی این برخورد معادل با 20 بمب اتم می باشد. (نیروی کافی برای درهم شکستن پنجره های هزاران ساختمان و فروریختن سقف یک کارخانه)

ادامه نوشته

«موفقیت ایران در فرستادن میمون به فضا دروغ از آب درآمد یا خیر؟»

دیلی تلگراف در جدیدترین جوسازی علیه جمهوری اسلامی ایران، مدعی شد: موفقیت ایران در فرستادن یک میمون به فضا دروغ از آب درامده است!


به گزارش سرویس گوناگون سیتنا به نقل از انتخاب، این روزنامه که برای تکذیب ادعای ایران، تلاش زیادی به خرج داده است، با انتشار تصویر فوق نوشت: اوایل هفته ی گذشته، ایران با هیاهوی زیاد اعلام کرد که یک میمون زنده را به فضا فرستاده است.

ادامه نوشته

دروازه های پنهان در میدان مغناطیسی زمین


یکی از موضوعات بسیار جذاب در فیلم ها و داستان های علمی-تخیلی "پورتال"ها (دروازه ها و یا مدخل های عبور) می باشند. آنها مانند دریچه ای مرموز و شگفت آور در نقطه ای از فضا و یا زمان باز شده و مسافران را با نقطه ای دیگر در دوردست ها پیوند می دهند. یک مدخل خوب، درواقع می تواند یک راه میانبر، یک راهنما یا دری به نقطه ای ناشناخته در جهان باشد. اگر براستی آنها وجود داشتند...

شاید تعجب کنید، اما تحقیقات جدید نشان می دهد که آنها تقریباً وجود دارند. و یکی از دانشمندان دانشگاه آیوا در پروژه ای که از طرف ناسا سرمایه گذاری شده است موفق به کشف روشی برای شناسایی و پیدا نمودن آنها شده است.

جک اسکادر، فیزیکدان پلاسما و محقق دانشگاه آیوا دراینباره می گوید: "ما آنها را نقاط ایکس، یا مناطق انتشار الکترون می نامیم.  اینها مناطقی هستند که در آن میدان مغناطیسی زمین با میدان مغناطیسی خورشید اتصال برقرار نموده، و مسیری پیوسته را از سیاره ما به اتمسفر خورشید، در فاصله ای معادل 93 میلیون مایل دورتر ایجاد می کند ". 

ادامه نوشته

مبدا سیارات فراخورشیدی

مبدا سیارات فراخورشیدی

امروزه جستجو برای حیات در سیارات فراخورشیدی و یافتن زندگی در خارج از کره زمین به یکی از داغ ترین و مهمترین مباحث اخترشناسی تبدیل شده است. ما حقیقتاً در محدوده زمانیه بسیار مهمی برای تحقیق پیرامون سیارات فراخورشیدی قرار گرفته ایم. تنها 18 سال قبل بود که اولین سیاره در خارج از منظومه شمسی ما کشف شد و 15 سال قبل وجود یکی از آنها در اطراف ستاره میزبان به اثبات رسید. علاوه بر این هر روزه نشانه های جدیدی از وجود اتمسفر و شرایط حیات در بسیاری از این سیارات بدست می آید که این نشانه ها با سرعت چشمگیری در حال افزایش می باشند. حجم این داده ها به اندازه ای زیاد است که اخترشناسان را قادر ساخته تا حتی درباره چگونگی تشکیل و پیدایش این سیارات نیز نظریات قابل قبول و استنتاج هایی را ارائه دهند.

بطور کلی ، دو روش برای تشکیل سیارات وجود دارد. اولین روش از طریق بهم پیوستگی است که در آن ستاره و سیاره از فروپاشی گرانشی مستقل از یکدیگر تشکیل می شوند اما بحدی نزدیک هم هستند که نیروی جاذبه متقابل آنها را در مدار به هم می پیوندد.

 

 

(برای دیدن تصویر در اندازه بزرگ اینجا کلیک نماید)

ادامه نوشته

آشنایی با رشته ی هوافضا

 آشنایی با رشته ی هوافضا

مقدمه

در بیشتر کشورهای صنعتی، هوافضا به عنوان صنعتی شناخته می شود که در برگیرنده صنایع خصوصی و دولتی است.

برای مثال، چندین کشور برنامه های فضایی دارند  که تحت نظارت دولت قرار دارد مانند NASA در آمریکا ، ESA در اروپا ، CSA در کانادا، ISRO در هند،RKA در روسیه، CNSA در چین و آژانس فضایی در ایران.

به همراه این برنامه های فضایی دولتی بسیاری از شرکت ها و موسسسات نیز به تولید ابزار فنی و مولفه های مهم فضا پیماها یا ماهواره ها می پردازند. برخی شرکت ها مانند EADS علاوه بر تولید خرد ابزارها به کارهای بزرگتری مانند ساخت فضاپیماها می پردازند؛ برخی دیگر نیز شرکت های حمل و نقل هوایی هستند مانند Air France.

اما به طور تخصصی تر در رشته مهندسی هوافضا افراد مسئولیت طراحی و ساخت ماشینهای غیر عادی، از هواپیماهای با وزن بیش از 250 تن گرفته تا فضاپیماهایی که قادر به طی مسافتهای طولانی با سرعتی بالاتر از 30000 کیلومتر در ساعت هستند، می باشند.

ناسا


ادامه نوشته

 بعد چهارم

بعد چهارم



این مقاله تلاشی است برای آنها که دنبال عجایب زندگی هستند. آنهایی که دوست دارند از اسرار نهان جهان آگاه باشند. از جادو لذت ببرند. و در عین حال از خرافات نفرت دارند...




اینجا می خواهم یک راه جدید برای لذت بردن از لحظه ها را به شما معرفی کنم. یک تفریح مجانی برای آنها که ریاضی را دوست دارند و آنها که می خواهند با ریاضی دوست شوند. آنها که برایشان سوال پیش آمده که فلسفه کجا به درد می خورد و آنها که از کاربردهای فلسفه آگاه اند و از آن لذت می برند.

و آنها که بار ها و بارها از بزرگ تر ها ، عاقل تر ها، استادان ، پیر تر ها و از فرهنگ و جامعه می پرسند:
جایگاه ماورأ الطبیعه در باور ها کجاست؟ آیا روزی می رسد که علم به این قصه ی اسرار آمیز بها بدهد؟
می خواهم به آنهایی که خبر ندارند مژده بدهم و به آنها که می دانند یاد آوری کنم که سالها پیش جریانی در علم وارد شد که علم را به مرور زمان تغییر داد و در بسیاری از موقف ها آن را آماده ی پذیرفتن و توجیه کردن اتفاقات اسرار آمیز و باور نکردنی نمود...

ادامه نوشته

موتورهای استرلینگ چگونه کار می کنند؟

موتورهای استرلینگ چگونه کار می کنند؟

موتورهای استرلینگ چگونه کار می کنند؟

موتور استرلینگ یک موتورحرارتی است که اختلاف زیادی با موتورهای احتراق داخلی در اتومبیل دارد که در سال 1816 توسط رابرت استرلینگ اختراع شد. موتور استرلینگ قابلیت بازدهی بیشتری نسبت به موتورهای بنزینی و دیزلی دارد.

در چنین موتورهایی هیچ احتراقی صورت نمی پذیرد، هیچ اگزوزی وجود ندارد و هیچ صدای انفجاری شنیده نمی شود به همین دلیل چنین موتورهایی فاقد صدا هستند. این موتورها از منبع گرمایی خارجی مثل آتش، انرژی خورشید و هر منبع حرارتی دیگر استفاده می کنند. گاز استفاده شده در داخل موتورهای استرلنگ هیچ وقت موتور را ترک نمی کند و مانند موتورهای دیزل و بنزینی سوپاپ دود (که گازهای پر فشار را تخلیه می کند) و محفظه احتراق وجود ندارد .به همین علت موتورهای استرلینگ بسیار بی صدا هستند.

گرچه موتورهای استرلینگ به تولید انبوه نرسیدند اما برخی اختراعات پرقدرت با این نوع موتورها کار می کنند.
موتورهای استرلینگ از سیکل استرلینگ استفاده می کند که مشابه سیکل های استفاده شده در موتورهای احتراق داخلی نیست.

 

 

 

قاعده اصلی کار موتور استرلینگ این است که مقداری گاز داخل موتور محفوظ شده است .چرخه استرلینگ شامل یک سری رویداد است که فشار گاز داخل موتور را تغییر می دهد و سبب ایجاد کار می شود .

ادامه نوشته

آیا براستی موجودات فضایی وجود دارند؟

آیا براستی موجودات فضایی وجود دارند؟

بله. کافی است تا نگاهی  دقیق تر به اطراف خود بیاندازید. آنها را خواهید دید. شما یکی از آنها هستید... بالغ بر میلیون ها گونه مختلف جانوری و ارگانیسم زنده بر روی زمین وجود دارد. اینها موجوداتی هستند بر سیاره کوچکی به نام زمین، و در گوشه ای از کیهان. اینها همان موجودات فضایی هستند. پس اگر به دنبال بیگانگان فضایی خارج از زمین می گردید شاید بهتر باشد تا سوال اول را به گونه بهتری بیان نماییم." آیا حیات در خارج از زمین وجود دارد؟" با اینکه هنوز مدارک عینی اثبات این موضوع وجود ندارد اما جواب این سوال هم آنقدرها سخت نیست: " اینطور به نظر می رسد".

استفن هاوکینگ، دانشمند بسیار پرآوازه ومشهور فیزیک نجومی در سال 2010 به طور رسمی اعلام نمود که موجودات فضایی به طور حتم وجود دارند. او به سخنانش در این حد بسنده نکرد وهمچنین اخطار داد که ارتباط با آنها می تواند ایده بسیار بدی باشد. اما چطور ممکن است؟ از کجا می دانیم که موجودات فضایی ممکن است وجود داشته باشند و بر چه اساسی ارتباط با آنها خطرناک است؟

ادامه نوشته

ناسا و مایکروسافت، مریخ را به زمین آوردند !



شاید شما نیز یکی از کسانی باشید که همواره با رویای سفر به فضا و زندگی در سایر سیارات به آسمان ها می نگرد. متاسفانه چنین امکانی برای اکثر انسان ها و در آینده نزدیک مقدور نمی باشد و این تنها رویایی بیش به نظر نمی آید. اما با اینحال پروژه جدیدی که با همکاری ناسا و مایکروسافت پیاده سازی شده است می تواند شما را به یک سفر مجازی اما رویایی به خارج اززمین و منظومه شمسی ببرد.

امروز تحقیقات مایکروسافت و ناسا در حال آماده سازی تجربه کاملاً جدیدی برای کاربران تلسکوپ وسیع الطیف (WWT) هستند که به بینندگان اجازه خواهد داد تا از نزدیک منظومه شمسی را مورد بررسی قرار داده و با آن به تعامل بپردازند به طوری که تاکنون چنین چیزی وجود نداشته است. بینندگان اکنون قادرند تور زنده ای به سیاره قرمز داشته باشند، بطور مستقیم صدای دانشمندان ناسا را بشنوند و به صورت کامل و همه جانبه و با کیفیت بالا مریخ را ببینند و بررسی کنند.

 

برای یک تجربه دقیق و نزدیک از مریخ، مایکروسافت و ناسا بینندگان را به دانلود تجارب جدید تلسکوپ وسیع الطیف/مریخ در سایتHTTP://WWW.worldwidetelescope.org دعوت می نماید.

 

( جدیدترین تصویر مریخ که با تلسکوپ وسیع الطیف تهیه شده. (اعتبار تصویر:مایکروسافت/ناسا

ادامه نوشته

10 واقعیت عجیب و شگفت انگیز درباره نجوم

10 واقعیت عجیب و شگفت انگیز درباره نجوم

اگرچه انسان هزاران سال است که به مطالعه آسمان ها و کیهان پرداخته، اما هنوز اطلاعات بسیار اندک و ناچیزی پیرامون فضا و جهان اطراف خود دارد. همچنان که در راستای افزایش دانش و آموخته های خود گام برمیداریم، هر روزه با مسائل شگفت آور جدیدتری آشنا می شویم و این درحالیست که برخی از آنها بسیار پیچیده و گیج کننده می باشند. در ادامه این مقاله به مجموعه ای از شگفت انگیزترین، جالب ترین و عجیب ترین حقایق نجوم و دانش ستاره شناسی اشاره خواهیم نمود.

1- دانشمندان بر این باورند که ما فقط قادر به دیدن 5 درصد از ماده در جهان هستی می باشیم. این در حالیست که باقی کیهان از ماده ای نامرئی به نام "ماده تاریک" و همچنین نوع اسرارآمیزی از انرژی به نام "انرژی تاریک" تشکیل شده است.

 

2- ستارگان نوترونی آنقدر چگال و متراکم می باشند که در مقام مقایسه، جرم یک قوطی کنسرو از مواد یک ستاره نوترونی ، بیشتر از جرم کره ماه می باشد.

 

3- انرژی آزاد شده از خورشید آنقدر زیاد است که حتی تصور آن نیز دشوار است. انرژی آزاد شده از هسته خورشید در هر ثانیه، معادل 100 میلیارد بمب اتم می باشد.

 

تصویر گرافیکی از گالیله

4- گالیله به اشتباه مخترع تلسکوپ نامیده شده است. نتایج مطالعات تاریخدانان نشان می دهد مخترع اولین تلسکوپ یک عینک ساز هلندی به نام "یوهانس لیپرشی" بوده است. درعین حال گالیله نخستین فردی می باشد که از ابزار تلسکوپ برای مطالعات نجومی و دانش فضا استفاده نموده است.

 

5- سیاه چاله ها آنقدر فشرده و چگال بوده و چنان جاذبه شدیدی تولید می نمایند که حتی نور نیز نمی تواند از آن فرار نماید. فیزیکدانان نظری پیش بینی می کنند که شرایطی وجود دارد که تحت آن نور قادر به فرار است. (این وضعیت 'تابش هاوکینگ' نامیده شده است)

 

6- رسیدن نور ستارگان و کهکشان های دور به ما آنقدر زمان می برد که آنچه ما امروز می بینیم در واقع وضعیت این اجرام را در صدها، هزاران و حتی میلیون ها سال قبل نشان می دهد. از اینرو همانطور که به آسمان می نگریم براستی سفری در زمان و گذشته های بسیار دور داریم.

 

ادامه نوشته