کشف نخستین قمر فرا خورشیدی!

ستاره‌شناسان امریکایی از احتمال کشف اولین قمر فراخورشیدی در مدار یک سیاره آزاد در فاصله ۱۸۰۰ سال نوری با کره زمین خبر دادند. قمر فراخورشیدی (exomoon) قمر طبیعی محسوب می‌شود که در مدار یک سیاره فراخورشیدی یا یک جرم فراخورشیدی در حال چرخش است.

درحالیکه تعداد سیارات فراخورشیدی از مرز یک هزار عبور کرد، ستاره شناسان دانشگاه نوتردام در ایندیانا موفق به کشف احتمالی نخستین قمر فراخورشیدی در مدار یک سیاره شناور آزاد شدند. با استفاده از روش آنالیز چگونگی تأثیرات گرانش و میکرولنزیک گرانشی، یک جرم شبه سیاره بسیار کوچک در حال چرخش بدور یک جرم بزرگتر شناسایی شد.

براساس گزارش‌های منتشر شده این قمر در حال چرخش در مدار یک سیاره فراخورشیدی است که نظر دانشمندان و اخترشناسان دانشگاه «نوتردام» در ایندیانا را به‌خود جلب کرده است. دانشمندان معتقدند، این جرم شبه‌سیاره‌ای و بسیار کوچک در حال چرخش به دور سیاره ای بزرگ‌تر مشاهده شده که به عقیده ستاره‌شناسان نخستین قمر فراخورشیدی خواهد بود. طبق نظر دیگر محققان، جرم کیهانی بزرگ‌تری که این قمر به دور آن در حال چرخش است، خواص یک ستاره را ندارد. از سوی دیگر این جرم به قدری کوچک است که فرضیه سیاره بودنش نیز منتفی می‌شود، بنابراین به احتمال زیاد این جرم کیهانی جایگاه نخستین قمر فراخورشیدی را به خود اختصاص خواهد داد.

این سیاره فراخورشیدی و قمر آن در فاصله یک هزار و ۸۰۰ سال نوری از زمین واقع شده است؛ جرم این سیاره چهار برابر مشتری است. البته اخترشناسان کاملا مطمئن نیستند که این دو جرم، یک سیاره فراخورشیدی و قمر آن باشد. بر اساس نظریه دیگر، این اجرام آسمانی در فاصله دورتر از یک هزار و ۸۰۰ سال نوری واقع شده‌اند و این سیاره در حقیقت یک ستاره بسیار کوچک و قمر آن نیز یک سیاره در اندازه نپتون است؛ در غیر اینصورت، این سیاره فاقد ستاره میزبان بوده و بصورت آزاد در فضا شناور است. رصد لحظه‌به‌لحظه این جرم کیهانی تازه کشف شده از سوی محققان مهم‌ترین رویداد نجومی اخیربوده است.

Read More : newscientist

احتمال برخورد سیارکی به زمین در سال 2032

ستاره‌شناسان اوكرايني سیارک خطرناکی به اندازه 400 متر را کشف کردند که احتمال برخوردش با كره زمين در سال 2032 هست، در صورت برخورد انفجاري به قدرت 2500 بمب هسته‌اي به وجود می آید.

دانشمندان و محققان رصدخانه اختر فيزيك كريمه در باخچي سرايي اوكراين اعلام داشتند،  این سیارک «2013 TV 135» نام دارد که در 16 سپتامبر 2013 (۳۱ شهریور) از فاصله 6.7 میلیون کیلومتری زمین عبور کرده و در عبور بعدی در تاریخ 26 آگوست 2032 احتمالا به زمین برخورد خواهد کرد. محققان قدرت تخريب اين سيارك مرگبار را 100 هزار مايل مربع برابر با 259 هزار كيلومتر مربع برآورد كردند كه چنين قدرتي مي‌تواند بخش عظيمي از كره زمين را نابود كند. البته اين دانشمندان با اجراي محاسبات دقيق احتمال برخورد سيارك «2013 TV 135» را يك در 63000 تخمين زده‌اند. رصدخانه اختر فيزيك كريمه اوكراين و جامعه بين‌‌المللي پيش از اين نيز از احتمال وقوع برخوردي وحشتناك با كره زمين خبر داده بودند. با اين حال هنوز 99.998 درصد احتمال زندگي در زمين وجود خواهد داشت.

این دیاگرام نشان می دهد که مدار سیارک 2013 TV135 (به رنگ آبی)، فقط یک در 63000 شانس برخورد به زمین را دارد.

دانشمندان ناسا نيز با توجه به اين خطر بزرگ، احتمال برخورد را يك از 10 در مقياس تورنيو محاسبه كرده‌اند. پس از ستاره‌شناسان اوكرايني، دانشمندان نجوم رصدخانه‌هاي اسپانيا، ايتاليا و روسيه نيز صحت اين خبر را تاييد كرده‌اند. دانشمندان در سال 2024 ميلادي، با نزديك شدن اين سيارك به زمين، زمان دقيق برخورد احتمالي و شدت فاجعه حاصل از آن را پيش‌بيني خواهند كرد.

یادآوری می شود در ناسا بخشی برای بررسی اجرام نزدیک به زمین و ریسک برخورد آنها وجود دارد که هر ساله تعداد زیادی از این اجرام به لیست اضافه می شوند. آپوفیس نام خطرناکترین این اجرام است که سیارکی به قطر حدود 325 متر که در سالهای 2029 و 2036 خطر جدی برای برخورد با زمین می باشد.

پرتاب کاوشگر جدید ناسا به “ماه”

یک فضاپیمای روباتیک که وظیفه بررسی گرد و غبار سطح ماه و اتمسفر نازک آن را به عهده دارد، قرار است روز جمعه این هفته از پایگاه ویرجینیا به فضا پرتاب شود.

به گزارش ایرنا از پایگاه خبری اسپیس، کاوشگر اتمسفر ماه و گرد و غبار سطح آن که به اختصار ( LADEE) نام دارد، سفر خود را در روز جمعه ۱۵ شهریور (۶ سپتامبر) و در ساعت یازده و بیست و هفت دقیقه بعد از ظهر به وقت محلی ( سه و بیست و هفت دقیقه ۷ سپتامبر به وقت گرینویچ) آغاز خواهد کرد.

به گزارش ناسا در صورت مناسب بودن شرایط جوی، ساکنین سواحل شرقی آمریکا می توانند لحظه پرتاب را مشاهده نمایند.(LADEE) ماموریت دارد اتمسفر ماه را برای پیدا کردن گرد و غباری که سبب به وجود آمدن درخششی آشکار در افق ماه پیش از طلوع آفتاب است و پیش از این توسط فضانوزان آپولو رصد شده، کاوش نماید. دانشمندان معتقدند این درخشش مرموز توسط گرد و غبار بالای سطح ماه به وجود می آید.کاوشگر (LADEEٍ) همچنین از ابزار دقیق خود برای بررسی جو نازک ماه که به آن محدوده خارجی جو گفته می شود، استفاده خواهد کرد.

سارا نوبل یکی از دانشمندان این برنامه گفت: بسیاری از اقمار، سیاره ها و برخی از سیارک های بزرگ، این نوع جو را دارند و می توان آن را شایع ترین نوع جو در منظومه شمسی نامید. بنابراین بررسی اتمسفر ماه می تواند به دانشمندان در درک بیشتر ماهیت اتمسفر بسیاری از اجرام منظومه شمسی، از جمله عطارد که نزدیک ترین سیاره به خورشید است، کمک نماید. گفتنی است این کاوشگر سی روز پس از پرتاب، به مدار نهایی خود به دور ماه خواهد رسید و سوخت مورد نیاز (LADEE) به منظور کاوش ۱۰۰ روزه برنامه ریزی شده است.

دانشمندان علوم فضایی تا کنون به اطلاعات زیادی در مورد سطح داخلی ماه دست یافته اند و اکنون با پرتاب این کاوشگر به مدار ماه، به اطلاعاتی در مورد اتمسفر ماه که مرموزتر و هیجان انگیز تر از سطح داخلی است، دست خواهند یافت.

Read More : http://www.space.com/22621-nasa-moon-probe-launches-friday.html

ساخت بزرگترین تلسکوپ جهان در دانشگاه هاوایی

به گزارش خبرگزاری مهر، سازمان حفظ زمین و منابع طبیعی هاوایی مجوز لازم را برای ساخت بزرگترین تلسکوپ جهان به دانشگاه هاوایی در هیلو ارائه کرده و قرار است این تلسکوپ که از آن با عنوان تلسکوپ 30 متری (TMT) یاد می شود برفراز قله موناکی ساخته شود.

ساخت این تلسکوپ بیش از یک دهه در جریان بوده است اما برای ساخت آن به مساحت قابل توجهی زمین نیاز بوده است از این رو ساخت آن نگرانیهایی در رابطه با تأثیرات فرهنگی و زیست محیطی ایجاد کرده است. اکنون، اگرچه سازمان حفظ از زمینها و منابع طبیعی تصمیم نهایی را ارائه کرده اما اظهار داشته است که دانشگاه هاوایی باید هشت معیار لازم را براساس قوانین ایالتی داشته باشد تا این پروژه اجرایی شود.

تلسکوپ عظیم TMT یا تلسکوپ 30 متری، تلسکوپ اپتیکی و مادون قرمز خواهد بود که منطقه پوشش وسیعی و وضوح کافی برای رصد نور های 13 میلیارد سال پیش در اختیار دارد تا بتواند سیارات خارج از منظومه شمسی ، سیارات و ستاره ها در سالهای نخست شکل گیری را مشاهده کند.

براساس اظهارات مقامات دانشگاه هاوایی، تصمیم سازمان حفظ زمین و منابع طبیعی یک گام مهم دیگر به جلو بود تا اکتشافهای نجومی آینده و فرصتهای اقتصادی در جزیره هاوایی شکل بگیرد.

جری چانگ مدیر بخش روابط در این دانشگاه گفت: این یک پروژه میلیارد دلاری است که می تواند بر تجارت هم اثرگذار باشد و میزان قابل توجهی سرمایه، محقق و ستاره شناس را جذب این منطقه کند.

چالشهای اجازه نهایی ساخت این تلسکوپ از نگرانیهای سازمانی و فردی در رابطه با تأثیرات زیست محیطی این تلسکوپ بر منطقه اطراف آن ناشی می شود. اما این سازمان در تصمیم خود اظهار داشته است که این تلسکوپ عظیم می تواند برای عموم مردم مفید باشد و 140 شغل تمام وقت ایجاد کند.

درحال حاضر دانشگاه هاوایی در انتظار تصویب نهایی طرحهای ساخت وزارت زمین و منابع طبیعی ایالت هوایی است تا زمین آن تا پیش از پایان سال 2013 آماده شود اما ساخت تلسکوپ از آوریل 2014 یعنی یک سال دیگر آغاز می شود.

ساخت تلسکوپ 30 متری با همکاری تعدادی از دولتها و دانشگاه ها صورت می گیرد. دانشگاه کالیفرنیا، موسسه فناوری کالیفرنیا و انجمن دانشگاه های کانادا برای تحقیق در نجوم، دولتهای ایالات متحده آمریکا، چین، هند، ژاپن و کانادا از جمله همکاران در این پروژه بزرگ هستند.

برای اولین بار، سیاره ای درست شبیه به زمین کشف شد

سرانجام انتظارها به پایان رسید. امروز درست همان روزی است که بسیاری از ستاره شناسان و دوستداران فضا در انتظار آن بودند. پس از سال ها تحقیق و جستجو پیرامون سیارات فراخورشیدی، ستاره شناسان بالاخره موفق به یافتن سیاره ای شدند که دارای شرایطی کاملاً شبیه به کره زمینمی باشد. این سیاره از لحاظ علمی "منطقه گولدیلاکس برای زندگی" خوانده می شود یعنی سیاره ای که نه بسیار گرم و نه بسیار سرد است و دارای شرایط آب و هوایی بسیار عالیست.

سیاره ای که از ستاره میزبان خود نه آنچنان دور و نه بسیار نزدیک است. درست در فاصله مناسب قرار گرفته و از این رو وجود آب مایع در آن امکان پذیر است. این سیاره از لحاظ اندازه نه بسیار بزرگ و نه بسیار کوچک است و بدین خاطر دارای سطح، نیروی گرانش و شرایط جوی کاملاً مناسب است. به بیان بهتر این درست همان سیاره ای است که به دنبال آن بودیم. سیاره ای درست مانند زمین.

 

پل باتلر از موسسه تحقیقاتی کارنگی واشنگتن در اینباره می گوید: " این واقعاً اولین سیاره گولدیلاکس است که انسان تابدین روز موفق به یافتن آن شده است"

برخلاف تمامی سیاراتی که ستاره شناسان تا پیش از این موفق به یافتن آنها شده بودند (در حدود 500 سیاره در خارج از منظومه شمسی ) ، این سیاره جدید درست در نقطه ای قرار گرفته است که ستاره شناسان آنرا "منطقه قابل سکنی" می خوانند. بعلاوه این سیاره در همسایگی کهکشانی ما قرار دارد که این موضوع خود حاکی از وجود سیارات بسیار زیاد دیگری با شرایط قابل سکنی می باشد.

 

تصویر بالا : مدار سیارات در سیستم ستاره ای Gliese 581 ، که  با منظومه شمسی ما مورد مقایسه قرار گرفته است. ستاره  Gliese 581 دارای جرمی حدود 30% جرم خورشید ما است و سیارات در این منظومه بسیار نزدیکتر یه ستاره خود می باشند (در مقایسه با فاصله سیارات منظومه شمسی به خورشید) . سیاره چهارم , G , سیاره ای می باشد که قادر به میزبانی حیات است . (برای دیدن تصویر در اندازه بزرگ اینجا کلیک نمایید)

ادامه نوشته

10 عکس برتر زمین از فضا

10 عکس برتر زمین از فضا

بشر ماموریت های زیادی – هم ماموریت های روباتیک و هم ماموریت های انسانی – به منظور کشف اجرام آسمانی اطرافمان به آنسوی سیاره زمین داشته است. تحقیقات بی باکانه در بعضی موارد تصاویر گیج کننده و در بیشتر موارد تصاویر بسیار جذاب و تفکر برانگیزی را برایمان فراهم آورده است. در ادامه مقایسه ای از ده تصویر برتر تاریخ که از سیاره زمین گرفته شده است خواهیم داشت. 

 

 

10- یک تصویر تمثیلی از بالا آمدن زمین. جزء اولین تصاویر در نوع خود می باشد. این تصویر زمانی که فضانوردان آپولو مشغول چرخش در نواحی دوردست ماه بودند توسط یکی از آنها گرفته شد. تصویر نمایش داده شده در این جا درست در همان فرم، جهت و زاویه اصلی می باشد. شما می توانید از همان زاویه ای که تصویر گرفته شده است به آن نگاه کنید.

 

 

 

 

ادامه نوشته

چه اتفاقی برای مریخ افتاد؟

روزی روزگاری، در حدود 4 میلیارد سال پیش، مریخ نیز درست مانندزمین سیاره ای گرم و بارانی بود. آب مایع در رودخانه های طویلی که در سطح مریخ جریان داشتند و به دریاهای کم عمق ختم می شدند جاری بود. لایه ذخیمی از اتمسفر (جو) سیاره را پوشانده و آنرا گرم نگه می داشت.

علاوه بر این، بر طبق باور برخی دانشمندان و نیز نتایج بدست آمده از تحقیقات آنها تا به امروز، برخی از گونه های حیات میکروبی و باکتری ها و حتی بالاتر از آن در مریخ وجود داشته واین در حالی بود که این گونه های حیات در حال رشد و تکامل بودند. مریخ در راهی قدم گذاشته بود که به سیاره  دومی برای زندگی و حیات درست مانند همسایه اش زمین تبدیل می شد... اما این اتفاق به شکل دیگری جلو رفت و مریخ هرگز موفق نشد. و این سوال همچنان پابرجاست که چرا مریخ اینگونه خشک شد؟ در این مقاله به برسی عوامل دخیل در وضعیت کنونی سیاره مریخ خواهیم پرداخت.

ادامه نوشته

برخورد شهاب سنگ در روسیه / تصاویر+ویدیو

جمعه گذشته، عبور شهاب سنگی از فراز کوه های اورال روسیه، باعث مجروح شدن هزاران نفر گردید. لحضه ای هراس انگیز، در حالی که آسمان فروزان گشته و برای دقایقی پایان دنیا را برای بسیاری از شهروندان تداعی نمود.

وزن این شهاب سنگ در حدود 10هزار کیلوگرم تخمین زده شده است. این سنگ آسمانی در حوالی شهر چلیابینسک پس از برخورد با اتمسفر زمین از هم متلاشی گشته و با صدمه رساندن به بیش از 4000 ساختمان، خساراتی معادل با 33 میلیون دلار برجای گذاشت.

در حدود 1200 نفر در این حادثه مجروح گشته اند که عمده این جراحات به علت شکسته شدن شیشه ها و پرتاب آنها به سوی شهروندان بوجود آمده است. بسیاری هنوز در بیمارستان ها تحت درمان می باشند.

Mikhail Yurevichفرماندار شهر چلیابینسک در این باره می گوید: "اگر شهاب سنگی که در بالای سر ما منفجر گردید تنها کمی بزرگتر بود، خرابی های ناشی از آن در شهرها و روستاهای این منطقه غیرقابل وصف می بود."

بر اساس محاسبات، مجموع انرژی این برخورد معادل با 20 بمب اتم می باشد. (نیروی کافی برای درهم شکستن پنجره های هزاران ساختمان و فروریختن سقف یک کارخانه)

ادامه نوشته

ناسا و مایکروسافت، مریخ را به زمین آوردند !

شاید شما نیز یکی از کسانی باشید که همواره با رویای سفر به فضا و زندگی در سایر سیارات به آسمان ها می نگرد. متاسفانه چنین امکانی برای اکثر انسان ها و در آینده نزدیک مقدور نمی باشد و این تنها رویایی بیش به نظر نمی آید. اما با اینحال پروژه جدیدی که با همکاری ناسا و مایکروسافت پیاده سازی شده است می تواند شما را به یک سفر مجازی اما رویایی به خارج اززمین و منظومه شمسی ببرد.

امروز تحقیقات مایکروسافت و ناسا در حال آماده سازی تجربه کاملاً جدیدی برای کاربران تلسکوپ وسیع الطیف (WWT) هستند که به بینندگان اجازه خواهد داد تا از نزدیک منظومه شمسی را مورد بررسی قرار داده و با آن به تعامل بپردازند به طوری که تاکنون چنین چیزی وجود نداشته است. بینندگان اکنون قادرند تور زنده ای به سیاره قرمز داشته باشند، بطور مستقیم صدای دانشمندان ناسا را بشنوند و به صورت کامل و همه جانبه و با کیفیت بالا مریخ را ببینند و بررسی کنند.

 

برای یک تجربه دقیق و نزدیک از مریخ، مایکروسافت و ناسا بینندگان را به دانلود تجارب جدید تلسکوپ وسیع الطیف/مریخ در سایتHTTP://WWW.worldwidetelescope.org دعوت می نماید.

 

( جدیدترین تصویر مریخ که با تلسکوپ وسیع الطیف تهیه شده. (اعتبار تصویر:مایکروسافت/ناسا

ادامه نوشته

تسخیر یک خرده سیاره

دانشمندان ناسا درنظر دارند یک خرده سیاره 500 تنی را تسخیر کرده، آن را جا به جا کنند و در نهایت این خرده سیاره را به یک پایگاه فضایی در راه فضانوردان برای رسیدن به مریخ مورد استفاده قرار دهند.

درحالی که دفتر علم و فناوری کاخ سفید آمریکا دستورالعمل اکتشافات فضایی دهه آینده را بررسی می کند، قرار است یک طرح 1.6 میلیارددلاری ناسا، برای تسخیر یک خرده سیاره را نیز در هفته های آتی مدنظر قرار دهد.

اگر این طرح تصویب شود، این نخستین باری خواهد بود که یک جسم کیهانی توسط انسانها جا به جا شده است.

ناسا درنظر دارد یک خرده سیاره را به تسخیر خود در آورد آن را به سمت ماه منحرف کرده و سپس به یک ایستگاه فضایی تبدیل کند

گزارشی از امکان اجرای این طرح توسط ناسا و دانشمندان موسسه فناوری کالیفرنیا ارائه شده و چگونگی تسخیر این خرده سیاره مورد اشاره قرار گرفته است.

براساس این طرح قرار است یک کپسول تسخیر خرده سیاره به موشک قدیمی اطلس 5 متصل شده و خرده سیاره را بین ماه و زمین قرار دهد. وقتی که این کپسول خرده سیاره نزدیک شد از آن یک کیسه با قطر 15 متر آزاد می شود که این کیسه دور با استفاده از طناب های ویژه دور این سنگ بسته می شود.

سپس با استفاده از نیروی محرکه 300 کیلوگرمی این مسیر این خرده سیاره متوقف می شود و به سمت یک نقطه کشیده می شود که از نظر نیروهای گرانشی خنثی عمل می کند.

از این نقطه به بعد کاوشگران فضایی به یک پایگاه ایستا دسترسی خواهند داشت که از طریق آن می توانند سفرهای خود را به اعماق فضا انجام دهند.

براساس این گزارش، ایده استفاده از منابع طبیعی خرده سیاره ها به بیش از یکصدسال پیش باز می گردد اما تنها با فناوریهای امروز می تواند این ایده را عملی کرد.

تسخیر یک خرده سیاره همچنین احتمال حفاری آن را برای به دست آوردن منابع معدنی نیز باز می کند، در این تصویر خرده سیاره سلویا 87 به همراه دو قمر کوچک خود رومولوس و رموس به تصویر کشیده شده که در سال 1866 کشف شد

ناسا تاکنون درباره این پروژه اظهار نظر نکرده است و اظهار داشته که درحال حاضر درحال مذاکره و رایزنی با کاخ سفید است و این احتمال وجود دارد که این فناوری ظرف 10 تا 12 سال آینده در دسترس باشد. این فناوری احتمال معدنکاری سیار خرده سیاره ها را برای بدست آوردن فلزات و مواد معدنی آنها افزایش می دهد.

ناساامیدوار است که این پروژه درک ما را از خرده سیاره ها افزایش دهد و حتی خاستگاه حیات در زمین را نیز روشن کند.

درحال حاضر 1999 RQ36در دسترس ترین و غنی ترین خرده سیاره منظومه شمسی از نظر مواد عالی است که میانگین قطر آن به 487 متر یا چهار زمین فوتبال می رسد. این خرده سیاره سرشار از کربن است، کربن یک عنصر مهم در مولکولهای ارگانیک بوده برای حیات ضروری تلقی می شود، بدین معنا که این حفاری در خرده سیاره ها می تواند توضیحی برای سنگ بنای حیات در سیاره ما باشد.

خطر برخورد خرده سیاره با زمین در سال 2040 از بین رفت

ناسا اعلام کرد که آخرین محاسبات نشان می دهد خرده سیاره بزرگی که به سمت منظومه شمسی ما در حرکت است در سال 2040 هیچ تهدیدی برای زمین محسوب نمی شود.

ستاره شناسان احتمال برخورد سنگ 140 متری که از آن با عنوان 2011 AG5 یاد می شود در سال 2040 با زمین را از کمتر از یک درصد رسما به صفر درصد کاهش دادند.

ناسا طی یک بیانیه گفت: تحلیل اطلاعات جدید نشان می دهد که دفتر برنامه اشیاء نزدیک زمین ناسا در آزمایشگاه رانش جت نشان می دهد که خطر برخورد با زمین در سال 2040 از بین رفته است.

اطلاعات جدید براساس رصدهای جدید 2011 AG5 بود که در ماه اکتبر صورت گرفته و عدم قطعیت را با فاکتور 60 کاهش داده است.

ستاره شناسان پیشتر نتیجه گیری کرده بودند که این خرده سیاره در سال 2040 با فاصله 889 هزار کیلومتری از کنار زمین عبور می کنند، این فاصله براساس اظهارات ناسا دوبرابر فاصله میان زمین و ماه است.

یک برخورد کیهانی با زمین می تواند 100 مگاتن انرژی آزاد کند که این میزان معادل چندین هزار بمب اتمی است.

DEEP IMPACT



چه چيزي در اعماق يك دنباله دار وجود دارد؟ دنباله دارها كپسولهاي زماني هستند كه نشان هايي از نحوه تشكيل و سير تكاملي منظومه شمسي را در داخل خود دارند. آنها از يخ، گاز ، غبارو خرده هاي ابتدايي از دورترين و سرد ترين نواحي منظومه شمسي كه 4.5 ميليارد سال پيش به وجود آمده اند تشكيل شده اند.  فضاپیمای ديپ ايمپكت اولين مامور فضايي است كه مسئوليت كاوش در سطح يك دنباله دار را در جستجوي رازهاي نهفته در درون آن به عهده دارد.

 

در چهارم ژوئيه سال 2005 سفينه فضايي ديپ ايمپكت به دنباله دار تمپل1 رسيد تا اين دنباله دار را با ضربه 820 پاندي مورد اصابت قرار دهد. در اين ضربه انتظار ميرفت كه حفره ايجاد شده از نظر سايز تقريبا به اندازه يك خانه و يك استاديوم فوتبال و عمق 2 تا 14 طبقه  تغيير كند. دانشمندان انتظار داشتند كه يخ و غبارهاي باقيمانده از درون حفره بيرون زده تا ماده تازه و دست نخورده تحت فشار درون آن نمايان شود.

 

 درخششي چشمگير كه از بازتاب نور خورشيد بر سطح مادهء بيرون جهيده، تصاوير بدست آمده از دوربينها و طيف نماها كه مراحل مختلف نزديك شدن، برخورد و عواقب بعد آن را تحت پوشش قرار ميدهند. تاثيرات برخورد با دنباله دار از مكانهاي مشخصي از سطح زمين ، در بعضي موارد حتي با استفاده از تلسكوپهاي كوچك قابل مشاهده هستند.  اطلاعات بدست آمده با اطلاعات مربوط به ماموريتهاي ديگر، تلسكوپهاي اطراف زمين و داخل مدار زمين تركيب شده و آناليز ميشود.  اين نتايج به درك بهتري از دو مفهوم تشكيل منظومه شمسي و برخورد دنباله دارها با سطح زمين منجر ميشوند.

 

 

 

ادامه نوشته

برخورد زمین با مریخ

چقدر احتمال برخورد مریخ با زمین وجود دارد؟ در اثر ادامه بی نظمی های مدارهای سیاره ای در منظومه شمسی، زمین و مریخ به یکدیگر بسیار نزدیک می شوند و حتی احتمال برخورد آنها نیز وجود دارد.

حتماً شما نیز خبرهای گوناگونی در رابطه با سال 2012 شنیده اید. البته اکثر رسانه ها و مراکز فضایی جهان با دلایل قاطع امکان وقوع آنرا رد کرده اند. اما نظریه خروج سیارات از مدار خود و احتمال برخورد آنها با یکدیگر داستان دیگریست. برخلاف سال 2012 این نظریه کاملاً علمی و تایید شده بوده و در حقیقت نتیجه تحقیقات خود این مراکز فضایی است. تنها سوالی که پیش می آید این است : چه زمانی این حادثه به وقوع خواهد پیوست؟ 

آینده دردناکی در انتظار منظومه شمسی است.

شبیه سازی های کامپیوتری جدید نشان داده شانس کمی وجود دارد که در اثر تداخلات مداری سیارات طی چند میلیارد سال آینده یک برخورد بین زمین با عطارد، مریخ یا زهره به وقوع بپیوندد. عطارد علی رغم اندازه کوچکش در منظومه شمسی بیشترین ریسک را داراست.

نتایج کامپیوتری نشان می دهد یک درصد این شانس وجود دارد که بزرگ شدن مدار عطارد به حدی برسد که این سیاره در طی مسیر خود به دور خورشید مدار زهره را قطع نماید.

بر اساس تحقیقات انجام گرفته "دوزخ سیاره ای" به وقوع خواهد پیوست و عطارد یا از منظومه شمسی به بیرون رانده خواهد شد و یا با خورشید یا سیاره همسایه اش (مثل سیاره زمین) برخورد خواهد کرد.

 

تصویری گرافیکی از برخورد زهره با زمین

 

گرگوری لافلین (Gregory Laughlin) از دانشگاه کالیفرنیا می گوید: "نتایج را درست مثل لیوان آبی که 99 درصد آن پر و یک درصد آن خالی است می بینیم. در حالی که احتمال وقوع یک برخورد در طی میلیاردها سال آینده وجود دارد اما در واقع این برخورد بسیار غیر محتمل است."

 

ادامه نوشته

زندگی در تیتان

زندگی در تیتان

آیا حیات در تیتان وجود دارد؟ به گفته یکی از زیست شناسان علوم سیاره ای، اگر حیات در تیتان وجود داشته باشد، به گونه ای نخواهد بود که انسان ها قادر به زندگی با یکی از ساکنین این قمر در یک اتاق باشند! دکتر ویلیام بینز در این رابطه می گوید: "هالیوود با بیگانگان تیتانی مشکلاتی خواهد داشت !! "

اگر روزگاری فضاپیمایی حامل یکی از این موجودات تیتانی بود، بدون شک گازهای ساتع شده از بدن او باعث مرگ هر جانداری درنزدیکی او می شد. در چنین شرایطی ، حتی کوچکترین حرکت درنفس یک جاندار تیتانی که در نزدیکی یک انسان قرار داشت، به شکل باورنکردنی برای انسان ها مخوف و وحشتناک می باشد. دکتر بینز در ادامه می گوید: با این حال از دیدگاه من این موضوع جالبی به نظر می رسد! غم انگیز نبود اگر عجیب ترین گونه های حیاتی که در کهکشان موفق به کشف آنها می شدیم، درست مثل ما بودند ، تنها با رنگ آبی و دم! (اشاره دارد به موجودات فضایی که در فیلم آواتار نمایش داده شده اند)

 

تیتان، یا تایتان، بزرگ‌ترین قمر کیوان (زحل- دومین سیاره بزرگ منظومه خورشیدی) است که در فاصله 1.4 میلیارد کیلومتری از خورشید واقع شده‌است.
این قمر در ۲۵ مارس ۱۶۵۵ توسط کریستین هویگنس هلندی کشف شد. تیتان توسط چشم غیر مسلح قابل رویت نیست ولی می‌توان آن را توسط تلسکوپ‌های آماتوری و یا حتی برخی دوربین‌های دو چشمی قوی مشاهده نمود. تیتان غالبا قمری با مشخصات سیاره خوانده می‌شود. تیتان دومین قمر بزرگ در سامانه خورشیدی است. اتمسفر تیتان غالبا از نیتروژن است با این حال دارای متان و اتان نیز می‌باشد. وجود باد و باران سطح تیتان را به شکلی مشابه سطح زمینتبدیل کرده‌است. ماهواره‌های زیادی وجود زیست و یا مراحل ابتدایی پیدایش شرایط پیشا-زیستی در تیتان را مورد کاوش قرار داده‌اند.

 

ادامه نوشته

حل معمای ادغام کهکشانها

حل معمای ادغام کهکشانها

دانشمندان در آزمایشگاه تحقیقاتی نوال (NRL) پس از مطالعات طولانی مدت معمای ادغام کهکشانها را حل نمودند. از آنجایی که کهکشانها بزرگترین ساختارها در گیتی می باشند، یادگیری هرچه بیشتر درباره شکل گیری آنها کلیدی برای فهم چگونگی کارکرد هستی به شمار می آید.

دکتر فیشر و دکتر روت برگ با استفاده از داده های جدید تلسکوپ 8 متری جنوب جمینی (Gemini-South) واقع در شیلی به همراه نتایج اولیه به دست آمده از تلسکوپ 10 متریW.M.Keck و تلسکوپ 2/2 متری دانشگاه هاوایی و همچنین داده های آرشیوی تلسکوپ فضایی هابل مشکل را حل نمودند. آنها مقاله ای در رابطه با یافته های تحقیقاتی خود مبنی بر تکامل کهکشانها در ژورنال اخترفیزیک (Astrophysical Journal) به چاپ رساندند که پرده از این معمای بزرگ برداشت.

 

روت برگ چنین شرح می دهد: کهکشانها در هستی کلاً به دو صورت دیده می شوند. یکی به صورت مارپیچی شبیه کهکشان خودمان و یکی به صورت بیضی که در آن ستاره ها در مدارهای تصادفی حرکت می کنند. بزرگترین کهکشانها در گیتی به صورت کهکشانهای بیضوی بوده و برای فهم اینکه هستی در 15 میلیارد سال گذشته چگونه شکل گرفته اول بایست چگونگی شکل گیری این کهکشان ها را فهمید.

 

تلسکوپ 2.2 متری دانشگاه هاوایی

 

ادامه نوشته