آیا میدانید جرم سنگینترین سیاهچالهای که در عالم نزدیک کشف شده چقدر است؟ طبق محاسبات دقیق
منجمان٬ جرم این سیاهچاله ۶/۶ میلیارد برابر جرم خورشید برآورد شده است. اگر جرم خورشید را معادل
جرم متوسط یک انسان در نظر بگیریم٬ جرم سیاهچالهی مورد نظر ما برابر با مجموع جرم همهی انسانها
روی زمین خواهد شد!
این ابرسیاهچاله در دل کهکشان ابرغول بیضوی M87 جای دارد. این کهکشان در صورتفلکی سنبله و در
فاصلهی ۵۰ میلیون سال نوری از زمین جای گرفته است. همهی آنچه مربوط به M87 است بزرگ و عظیم
است. برای مثال٬ بهگونهای غیرطبیعی تعداد خوشههای ستارهای که به دور این کهکشان میگردند حدود ۱۲
هزار عدد است حال آنکه تعداد خوشههای کروی گردان به دور مرکز راهشیری در حدو ۱۵۰ تا ۲۰۰ خوشهی
کروی برآورد شد. یعنی چیزی در حدود ۶۰ بار کمتر از کهکشان M87!
گروه پژوهش روی این سیاهچاله معتقد است که ابرسیاهچالهی M87 بر اثر بلعیدن و ادغام چند سیاهچالهی
دیگر چنین بزرگ و پروار شده است. کهکشان M87 یکی از سنگینترین کهکشانهای عالم نزدیک است و
تصور میشود که از ادغام صدها کهکشان کوچکتر شکل گرفته است. منجمان٬ با توجه به عظمت
سیاهچالهی
مرکزی M87 و تقریبهای نسبی دریافتی٬ تصور میکنند که این سیاهچاله ممکن است نخستین سیاهچالهای
باشد که آنها واقعاً میتوانند ببیند.
در سال ۲۰۱۱ گروهی از منجمان با استفاده از تلسکوپ جمینی واقع در کوه موناکی هاوایی٬ جرم این
سیاهچاله
را محاسبه کردند و دریافتند که بسیار عظیمتر و بزرگتر از سیاهچالهی مرکزی راهشیری (حدود ۴ میلیون
برابر جرم خوشید) است. این سیاهچاله آنقدر بزرگ است که افق رویداد ۲۰ میلیارد کیلومتریاش به تنهایی
منظومهی شمسی ما را میبلعد.
منجمان برای محاسبهی جرم این سیاهچاله٬ سرعت چرخش ستارههای پیرامونش را بررسی کردند. آنها
دریافتند که میانگین سرعت ستارهها به دور این سیاهچاله حدود ۵۰۰ کیلومتر بر ثانیه است. برای مقایسه٬
خوب است بدانید خورشید با سرعتی حدود ۲۲۰ کیلومتر بر ثانیه به دور مرکز راه شیری میچرخد.
مجموعهی
این رصدها و بررسی دانشمندان را به نقطهای رسانده است که اذعان میکنند که دقیقترین تخمین را از جرم
این سیاهچالهی ابرسنگین زدهاند.
ممکن است محاسبات آیندهی دانشمندان به این منجر شود که بتوانند اندازهی یکی از بزرگترین سیاهچالههای
عالم در حدود ۱۸ میلیارد برابر جرم خورشید را محاسبه کنند. این کهکشان در فاصلهی ۳/۵ میلیارد سال
نوری از ما قرار دارد.
در تصویر آغازین این مقاله٬ جت پرانرژی سیاهچالهی مرکزی M87 به وضوح مشخص است که در کمان
درخشان و تودههای تیرهی جوّ چند میلیون درجهای کهکشان میزبان فرو رفته است. اندکی دورتر٬ در
فاصلهای حدود ۵۰ هزار سال نوری از مرکز این کهکشان٬ حلقهای کمنور دیده میشود که کمی فراتر از آن دو
تودهی عظیم قرار دارد. این ویژگیهای ظاهری در تصاویر پرتو ایکس و رصدهای رادیویی VLA آشکار
شدند و نشان میدهند که چگونه سیاهچالهی غولپیکر مرکزی کهکشان M87 با فورانهای قدرتمند خود٬ طی
صدها میلیون سال این کهکشان را دستخوش تغییرات کرده است.
برگرفته از: Daily Galaxy
این وبلاگ جهت بالا بردن سطح دانش شما عزیزان در زمینه ی فیزیک,علوم ماورا الطبیعه,پایان دنیا,نجوم و بقیه ی چیز هایی را که نمی دانید ارایه شده است.در ضمن نظر یادتون نره.