کشف سیاه‌چاله در اعماق اقیانوس

دیدن سیاه‌چاله‌ها غیرممکن است اما اخترشناسان اطمینان دارند که آْنها وجود دارند، و اکنون دانشمندان نیز با دیدن خصوصیات سیاه‌چاله‌ای برروی زمین،‌در واقع در اعماق اقیانوس اطلس به وجود آنها مطمئن‌تر شده‌اند.

به گزارش همشهری آنلاین، سیاه‌چاله شکافی در تاروپود فضا-زمان است که همه‌چیز را به سوی خود می‌کشاند، به شکلی که هیچ چیز توان فرار از چنگال آن را ندارد و اکنون دانشمندان نشانه‌هایی از حضور آنها را در جنوبی‌ترین بخش‌های اقیانوس اطلس به دست آورده‌اند.

به گفته دانشمندان دانشگاه‌های زوریخ و میامی، برخی از بزرگترین گرداب‌های اقیانوسی در این منطقه از نظر محاسبات ریاضی با سیاه‌چاله‌های فضایی برابر هستند. این به آن معنی است که این گرداب‌ها همان کاری را با آب می‌کنند که سیاه‌چاله‌ها با نور. گرداب‌های اقیانوسی به اندازه‌ای توسط چرخه‌های آب احاطه شده‌اند که اگر چیزی درون آنها به دام بیافتد، فروکشیده خواهد شد. تعداد این سیاه‌چاله‌های اقیانوسی در بخش‌های جنوبی اقیانوس اطلس رو به افزایش گذاشته‌ و این امر میزان انتقال آبهای گرم و شور به سوی شمال را افزایش داده‌است.

دانشمندان براین باورند این گرداب‌های اقیانوسی می‌توانند موجب تلطیف اثر منفی ذوب شدن یخ‌های قطبی در آب‌و هوایی شود که رو به گرم شدن گذاشته‌است. اما تاکنون امکان بررسی کمیت این اثر برای دانشمندان به وجود نیامده‌بود، زیرا حجم بالای آب در این گرداب‌ها حد و مرز آنها را نامشخص ساخته است. اما اکنون دانشمندان دانشگاه‌های میامی و زوریخ می‌گویند این معما را حل کرده‌اند. این دانشمندان با استفاده از مدل‌های ریاضی، این گرداب‌ها را از میان تصاویر ماهواره‌ای جدا کرده‌اند. محققان با ردیابی حاشیه‌های چرخان این گرداب‌ها موفق به جداسازی آنها از حجم آب اقیانوس شدند.

تحقیقات بیشتر موجب شگفتی دانشمندان شد زیرا آنها دریافتند این گرداب‌ها خصوصیات مشترک زیادی با سیاه‌چاله‌های فضایی دارند،‌دست کم از نظر ریاضی. برای مثال در فاصله بحرانی پرتو نور دیگر در درون سیاه‌چاله مسیر مارپیچی را طی نمی‌کند و تنها خمیده شده و به سوی موقعیت ابتدایی‌اش باز می‌گردد و مداری دایره‌شکل را ایجاد می‌کند. سطح حائلی که توسط مدارهای بسته نوری ایجاد می‌شوند در نظریه نسبیت انیشتین به کره فوتونی شهرت دارند.

محققان در اطراف گرداب‌های اقیانوسی نیز حائل‌های مشابهی را ردیابی کردند. در این حائل‌ها ذرات مایع در حلقه‌هایی بسته حرکت می‌کنند، مشابه با مسیر نور در کره فوتونی. در عین حال هیچ جسم و پدیده‌ای نمی‌تواند از نیروی کشش این گرداب جان به در ببرد، حتی آب، درست مانند رفتاری که سیاه‌چاله‌ها با ماده اطراف خود دارند.

Read More : http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2430041/Scientists-black-holes-EARTH

حیات چگونه آغاز شد؟ نظریه جدیدِ منشاء حیات!

حیات چگونه آغاز شد؟ آیا در جهان هستی تنها هستیم؟ آیا اولین نسلی هستیم که بجای پرسش های فلسفی، این پرسش های علمی را مطرح می کنیم؟ این پرسش که حیات چگونه بر روی زمین آغاز شد یکی از پرسش های بزرگ و حل نشده ای است که بشریت تاکنون قادر به پاسخ به آن نبوده است. زیست شناسی در توصیف چگونگی عملکرد موجودات زنده بسیار خوب عمل کرده اما در پاسخ به این پرسش که حیات چگونه از دنیایی غیر آلی و غیر زنده نشأت گرفته بخوبی عمل نکرده است.

ادامه نوشته

خداحافظ بیگ بنگ، سلام سیاه چاله؟ نظریه ی جدید در مورد خلق کیهان

بیگ بنگ: آیا نظریه ی معروفِ «بیگ بنگ» به بازبینی نیاز دارد؟ گروهی از فیزیکدانانِ نظری فرض می کنند که کیهان پس از سقوط یک ستاره ی چهار بُعدی در سیاه چاله و خارج شدنِ بقایای آن متولد شده است. قبل از پرداختن به یافته های آنها، بهتر است بگوییم که هیچ کس هیچ چیزی را با اطمینان نمی داند. به طور آشکار انسان ها در زمان آغاز کیهان وجود نداشتند. نظریه ی استاندارد این است که جهان از یک نقطه ی بی نهایت چگال یا تکینگی رشد کرده، اما چه کسی می داند که قبل از آن چه چیزی وجود داشته؟

عکسی هنری از افق رویداد یک سیاه چاله/کپی رایت: Victor de Schwanberg

به گزارش بیگ بنگ، نیایش افشوردی، اختر فیزیکدان ایرانی در موسسه ی فیزیک نجومی در کانادا که یکی از نویسندگان این مطالعه است گفت: محدودیت های نظریه ی بیگ بنگ کدام است؟ تکینگی یکی از آنها است. همچنین، نمی توان به راحتی پیش بینی کرد که چرا بیگ بنگ کیهانی را تولید کرده که دمای تقریبأ یکنواختی دارد، زیرا سنِ جهان (حدود 13.8 میلیارد سال) به اندازه ی نیست – تاجاییکه می توان گفت – که به تعادل دما دست یابد. هدف دانشمندان این است: مدلی که ایجاد کرده اند کیهان سه بُعدی را نشان می دهد که بصورت یک غشاء در «کیهانی حجیم» و چهار بُعدی شناور است.

بنابراین، اگر این کیهان حجیم ستارگانی جهاربعدی داشته باشد، این ستارگان می تواند همان چرخه ی زندگی ستارگان سه بعدی که با آن آشنایی داریم را داشته باشند. حجیم ترینِ آنها بصورت ابرنواخترها منفجر می شوند، پوست می اندازند و درونی ترین بخش هایشان بصورت یک سیاه چاله فرو می پاشد. «افق رویدادِ» سیاه چاله ی چهاربعدی درست مثل سیاه چاله ی سه بعدی که با آن آشنایی داریم خواهد بود. افقِ رویداد مرز بین درون و بیرونِ سیاه چاله است.

جدول زمانی جهان در مدت 13.8 میلیارد سال ، از بیگ بنگ، دوران تاریک کیهانی، تشکیل نخستین ستارگان، و گسترش و انبساط کیهان تا دوران کنونی. / کپی رایت: تیم دانش NASA/WMAP

نظریه های زیادی در مورد اینکه درون سیاه چاله چه خبر است وجود دارد، اگرچه تاکنون چیزی مشاهده نشده است. درحالیکه این مدل توضیح می دهد چرا کیهان دارای دمای تقریبأ یکنواختی است (کیهان چهاربعدیِ ماقبلِ آن به مدت بسیار طولانی تری وجود داشته) تلسکوپ آژانس فضایی اروپا به نام پلانک اخیرأ اختلافات دمایی اندکی را در تابش پس زمینه ی مایکروویوکیهانی ترسیم کرده است که معتقدند بقایای آغازِ کیهان باشد. (در اینجا مطالب بیشتری را در مورد CMB بخوانید).

 این مدل جدید حدود 4 درصد با خوانشِ تابش پس زمینه ی مایکروو کیهانی ( CMB ) متفاوت است، بنابراین محققان قصد دارند این مدل را تصحیح کنند. آنها هنوز احساس می کنند که این مدل ارزشمند است. پلانک نشان می دهد که تورم در حال وقوع است، اما علت آن را نشان نمی دهد. محققان بیان کردند: «این مطالعه به ما کمک می کند نشان دهیم تورم چگونه با حرکت کیهان در واقعیتی با ابعادِ بیشتر، آغاز می شود.»

جزئیات این مقاله در nature منتشر شده است.

Read More : http://www.universetoday.com/104863/goodbye-big-bang-hello-hyper-black-hole-a-new-theory-on-universes-creation

http://www.nature.com/news/did-a-hyper-black-hole-spawn-the-universe-1.13743