واشنگت – با به پایان رسیدن ماه اوت و آغاز سپتامبر، دو فضاپیمای ناسا – یکی به مقصد مشتری، بزرگترین سیاره منظومه شمسی، و دیگری به مقصد ریزسیاره سیریس – در حال ورود به مرحله ای مهم هستند.
فضاپیمای ژونو (Juno) که در اوت سال 2011 به سمت مشتری پرتاب شده بود، با روشن کردن موتور خود به مدت سی دقیقه که باعث افزایش سرعت آن شد، نخستین گردش خود در اعماق فضا را به طور موفقیت آمیزی به انجام رساند، و در مسیر استفاده از کمک جاذبه ای زمین در آینده ای نزدیک قرار گرفت.
فضاپیمای داون (Dawn) نیز در حال آماده شدن برای خروج از مدار ریزسیاره وستا و آغاز سفر خود به سمت سیریس، که بیش از دو سال به طول خواهد انجامید، است. وستا و سیریس در حلقه ریزسیاره هایی قرار دارند که در مدار بین مشتری و مریخ به دور خورشید در گردش هستند. داون سفر تقریباً پنج بیلیون کیلومتری خود را در سال 2007 آغاز کرد، که هدف از ماموریت این فضاپیما بازدید از وستا و سیریس، بزرگترین اجرام حلقه ریزسیاره های منظومه شمسی است.
هدف از پرتاب فضاپیمای داون به سمت این دو جرم فضایی – که ناسا آنها را به نام فسیل های کیهانی می نامد – گردآوری اطلاعاتی برای دستیابی به درکی بهتر در مورد ریزسیاره ها است. این اطلاعات در نهایت ممکن است زمینه ساز سفر فضانوردان به یک ریزسیاره شود.
کریستوفر راسل، مدیر تحقیقات داون، که در دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس (UCLA) – موسسه ای که در این ماموریت با آزمایشگاه پیشرانه های جت ناسا (JPL) همکاری می کند – قرار دارد، گفت: "ما به وستا رفتیم تا اطلاعات اندک خود در مورد تاریخ اولیه منظومه شمسی را جبران کنیم. داون این اطلاعات و بسیاری از اطلاعات دیگر را برای ما جمع آوری کرده است، و به ما نشان داده است که وستا به عنوان بازمانده ای از نخستین روزهای تشکیل منظومه شمسی ما تا چه اندازه خاص و مهم است."